trój-chlo-ro-me-ta-nu

trójchlorometanu (nazwa pospolita) rzeczownik chem.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: trójchlorometan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trójchlorometanpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
trójchlorometanpojedyncza biernikmęski rzeczowy
trójchlorometanachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
trójchlorometanamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
trójchlorometanempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
trójchlorometaniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
trójchlorometaniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
trójchlorometanommnoga celownikmęski rzeczowy
trójchlorometanowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
trójchlorometanówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
trójchlorometanupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
trójchlorometanymnoga mianownikmęski rzeczowy
trójchlorometanymnoga biernikmęski rzeczowy
trójchlorometanymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz