trój-chlo-rek

trójchlorek (nazwa pospolita) rzeczownik chem.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: trójchlorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trójchlorekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
trójchlorekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
trójchlorkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
trójchlorkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
trójchlorkimnoga mianownikmęski rzeczowy
trójchlorkimnoga biernikmęski rzeczowy
trójchlorkimnoga wołaczmęski rzeczowy
trójchlorkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
trójchlorkommnoga celownikmęski rzeczowy
trójchlorkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
trójchlorkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
trójchlorkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
trójchlorkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
trójchlorkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz