trze-źwiu-te-ńko-ści

trzeźwiuteńkości (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: trzeźwiuteńkość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trzeźwiuteńkościmnoga dopełniaczżeński
trzeźwiuteńkościmnoga mianownikżeński
trzeźwiuteńkościmnoga biernikżeński
trzeźwiuteńkościmnoga wołaczżeński
trzeźwiuteńkościpojedyncza celownikżeński
trzeźwiuteńkościpojedyncza miejscownikżeński
trzeźwiuteńkościpojedyncza dopełniaczżeński
trzeźwiuteńkościpojedyncza wołaczżeński
trzeźwiuteńkościachmnoga miejscownikżeński
trzeźwiuteńkościamimnoga narzędnikżeński
trzeźwiuteńkościąpojedyncza narzędnikżeński
trzeźwiuteńkościommnoga celownikżeński
trzeźwiuteńkośćpojedyncza biernikżeński
trzeźwiuteńkośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz