trze-ciacz-ku

trzeciaczku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: trzeciaczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trzeciaczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
trzeciaczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
trzeciaczkapojedyncza biernikmęski osobowy
trzeciaczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
trzeciaczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
trzeciaczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
trzeciaczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
trzeciaczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
trzeciaczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
trzeciaczkommnoga celownikmęski osobowy
trzeciaczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
trzeciaczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
trzeciaczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
trzeciaczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
trzeciaczkówmnoga biernikmęski osobowy
trzeciaczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
trzeciaczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz