trze-bie-ńcom

trzebieńcom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: trzebieniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trzebieniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
trzebieńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
trzebieńcapojedyncza biernikmęski osobowy
trzebieńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
trzebieńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
trzebieńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
trzebieńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
trzebieńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
trzebieńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
trzebieńcommnoga celownikmęski osobowy
trzebieńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
trzebieńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
trzebieńcówmnoga biernikmęski osobowy
trzebieńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
trzebieńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
trzebieńcymnoga mianownikmęski osobowy
trzebieńcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz