trze-bie-cho-wian-ce

trzebiechowiance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: trzebiechowianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trzebiechowiancepojedyncza celownikżeński
trzebiechowiancepojedyncza miejscownikżeński
trzebiechowianekmnoga dopełniaczżeński
trzebiechowiankapojedyncza mianownikżeński
trzebiechowiankachmnoga miejscownikżeński
trzebiechowiankamimnoga narzędnikżeński
trzebiechowiankąpojedyncza narzędnikżeński
trzebiechowiankępojedyncza biernikżeński
trzebiechowiankimnoga mianownikżeński
trzebiechowiankimnoga biernikżeński
trzebiechowiankimnoga wołaczżeński
trzebiechowiankipojedyncza dopełniaczżeński
trzebiechowiankopojedyncza wołaczżeński
trzebiechowiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz