trze-bia-to-wian-ce

trzebiatowiance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: trzebiatowianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trzebiatowiancepojedyncza celownikżeński
trzebiatowiancepojedyncza miejscownikżeński
trzebiatowianekmnoga dopełniaczżeński
trzebiatowiankapojedyncza mianownikżeński
trzebiatowiankachmnoga miejscownikżeński
trzebiatowiankamimnoga narzędnikżeński
trzebiatowiankąpojedyncza narzędnikżeński
trzebiatowiankępojedyncza biernikżeński
trzebiatowiankimnoga mianownikżeński
trzebiatowiankimnoga biernikżeński
trzebiatowiankimnoga wołaczżeński
trzebiatowiankipojedyncza dopełniaczżeński
trzebiatowiankopojedyncza wołaczżeński
trzebiatowiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz