trze-bia-to-wian

trzebiatowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: trzebiatowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trzebiatowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
trzebiatowianmnoga biernikmęski osobowy
trzebiatowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
trzebiatowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
trzebiatowianiemnoga mianownikmęski osobowy
trzebiatowianiemnoga wołaczmęski osobowy
trzebiatowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
trzebiatowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
trzebiatowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
trzebiatowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
trzebiatowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
trzebiatowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
trzebiatowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
trzebiatowianommnoga celownikmęski osobowy
trzebiatowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
trzebiatowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
trzebiatowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz