trut-ni-ów

trutniów (nazwa pospolita) rzeczownik przen.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: truteń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
truteńpojedyncza mianownikmęski osobowy
trutniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
trutniapojedyncza biernikmęski osobowy
trutniachmnoga miejscownikmęski osobowy
trutniamimnoga narzędnikmęski osobowy
trutniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
trutniemnoga biernikmęski zwierzęcy
trutniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
trutniemnoga mianownikmęski osobowy
trutniemnoga wołaczmęski osobowy
trutniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
trutniommnoga celownikmęski osobowy
trutniowipojedyncza celownikmęski osobowy
trutniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
trutniówmnoga biernikmęski osobowy
trutniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
trutniupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz