tru-po-żer-ca-mi

trupożercami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: trupożerca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trupożercapojedyncza mianownikmęski osobowy
trupożercachmnoga miejscownikmęski osobowy
trupożercamimnoga narzędnikmęski osobowy
trupożercąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
trupożercemnoga mianownikmęski zwierzęcy
trupożercemnoga biernikmęski zwierzęcy
trupożercemnoga wołaczmęski zwierzęcy
trupożercępojedyncza biernikmęski osobowy
trupożercopojedyncza wołaczmęski osobowy
trupożercommnoga celownikmęski osobowy
trupożercówmnoga dopełniaczmęski osobowy
trupożercówmnoga biernikmęski osobowy
trupożercymnoga mianownikmęski osobowy
trupożercymnoga wołaczmęski osobowy
trupożercypojedyncza celownikmęski osobowy
trupożercypojedyncza miejscownikmęski osobowy
trupożercypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz