trum-niacz-ki

trumniaczki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: trumniaczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trumniaczekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
trumniaczekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
trumniaczkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
trumniaczkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
trumniaczkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
trumniaczkimnoga mianownikmęski rzeczowy
trumniaczkimnoga biernikmęski rzeczowy
trumniaczkimnoga wołaczmęski rzeczowy
trumniaczkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
trumniaczkommnoga celownikmęski rzeczowy
trumniaczkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
trumniaczkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
trumniaczkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
trumniaczkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz