tru-cień

trucień (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: trucień

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trucieńpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
trutnimnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
trutniapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
trutniapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
trutniachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
trutniamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
trutniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
trutniemnoga biernikmęski zwierzęcy
trutniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
trutniempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
trutniommnoga celownikmęski zwierzęcy
trutniowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
trutniupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
trutniupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz