tru-ci-ciel-ko

trucicielko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: trucicielka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trucicielcepojedyncza celownikżeński
trucicielcepojedyncza miejscownikżeński
trucicielekmnoga dopełniaczżeński
trucicielkapojedyncza mianownikżeński
trucicielkachmnoga miejscownikżeński
trucicielkamimnoga narzędnikżeński
trucicielkąpojedyncza narzędnikżeński
trucicielkępojedyncza biernikżeński
trucicielkimnoga mianownikżeński
trucicielkimnoga biernikżeński
trucicielkimnoga wołaczżeński
trucicielkipojedyncza dopełniaczżeński
trucicielkopojedyncza wołaczżeński
trucicielkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz