troj-nar

Trojnar (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Trojnar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Trojnarpojedyncza mianownikmęski osobowy
Trojnarapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Trojnarapojedyncza biernikmęski osobowy
Trojnarachmnoga miejscownikmęski osobowy
Trojnaramimnoga narzędnikmęski osobowy
Trojnarempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Trojnarommnoga celownikmęski osobowy
Trojnarowipojedyncza celownikmęski osobowy
Trojnarowiemnoga mianownikmęski osobowy
Trojnarowiemnoga wołaczmęski osobowy
Trojnarówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Trojnarówmnoga biernikmęski osobowy
Trojnarymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Trojnarymnoga biernikmęski zwierzęcy
Trojnarymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Trojnarzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Trojnarzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Trojnar (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Trojnar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Trojnarpojedyncza mnoga mianownikżeński
Trojnarpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Trojnarpojedyncza mnoga celownikżeński
Trojnarpojedyncza mnoga biernikżeński
Trojnarpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Trojnarpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Trojnarpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz