tro-ci-niar-ko

trociniarko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: trociniarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trociniarcepojedyncza celownikżeński
trociniarcepojedyncza miejscownikżeński
trociniarekmnoga dopełniaczżeński
trociniarkapojedyncza mianownikżeński
trociniarkachmnoga miejscownikżeński
trociniarkamimnoga narzędnikżeński
trociniarkąpojedyncza narzędnikżeński
trociniarkępojedyncza biernikżeński
trociniarkimnoga mianownikżeński
trociniarkimnoga biernikżeński
trociniarkimnoga wołaczżeński
trociniarkipojedyncza dopełniaczżeński
trociniarkopojedyncza wołaczżeński
trociniarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz