trian-gu-la-cyj-no-ść

triangulacyjność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: triangulacyjność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
triangulacyjnościmnoga dopełniaczżeński
triangulacyjnościmnoga mianownikżeński
triangulacyjnościmnoga biernikżeński
triangulacyjnościmnoga wołaczżeński
triangulacyjnościpojedyncza celownikżeński
triangulacyjnościpojedyncza miejscownikżeński
triangulacyjnościpojedyncza dopełniaczżeński
triangulacyjnościpojedyncza wołaczżeński
triangulacyjnościachmnoga miejscownikżeński
triangulacyjnościamimnoga narzędnikżeński
triangulacyjnościąpojedyncza narzędnikżeński
triangulacyjnościommnoga celownikżeński
triangulacyjnośćpojedyncza biernikżeński
triangulacyjnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz