trans-cen-den-ta-li-stom

transcendentalistom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: transcendentalista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
transcendentalistapojedyncza mianownikmęski osobowy
transcendentalistachmnoga miejscownikmęski osobowy
transcendentalistamimnoga narzędnikmęski osobowy
transcendentalistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
transcendentalistępojedyncza biernikmęski osobowy
transcendentalistopojedyncza wołaczmęski osobowy
transcendentalistommnoga celownikmęski osobowy
transcendentalistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
transcendentalistówmnoga biernikmęski osobowy
transcendentalistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
transcendentalistymnoga biernikmęski zwierzęcy
transcendentalistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
transcendentalistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
transcendentaliścimnoga mianownikmęski osobowy
transcendentaliścimnoga wołaczmęski osobowy
transcendentaliściepojedyncza celownikmęski osobowy
transcendentaliściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz