tra-duk-to-rzy

traduktorzy (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: traduktor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
traduktorpojedyncza mianownikmęski osobowy
traduktorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
traduktorapojedyncza biernikmęski osobowy
traduktorachmnoga miejscownikmęski osobowy
traduktoramimnoga narzędnikmęski osobowy
traduktorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
traduktorommnoga celownikmęski osobowy
traduktorowipojedyncza celownikmęski osobowy
traduktorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
traduktorówmnoga biernikmęski osobowy
traduktorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
traduktorymnoga biernikmęski zwierzęcy
traduktorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
traduktorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
traduktorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
traduktorzymnoga mianownikmęski osobowy
traduktorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz