tracz-no-ści

traczności (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: traczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tracznościmnoga dopełniaczżeński
tracznościmnoga mianownikżeński
tracznościmnoga biernikżeński
tracznościmnoga wołaczżeński
tracznościpojedyncza celownikżeński
tracznościpojedyncza miejscownikżeński
tracznościpojedyncza dopełniaczżeński
tracznościpojedyncza wołaczżeński
tracznościachmnoga miejscownikżeński
tracznościamimnoga narzędnikżeński
tracznościąpojedyncza narzędnikżeński
tracznościommnoga celownikżeński
tracznośćpojedyncza biernikżeński
tracznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz