to-wa-rzysz-ce

towarzyszce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: towarzyszka

słowoliczbaprzypadekrodzajinne
towkropkowalność: z następującą kropką
towarzyszcepojedyncza celownikżeński
towarzyszcepojedyncza miejscownikżeński
towarzyszekmnoga dopełniaczżeński
towarzyszkapojedyncza mianownikżeński
towarzyszkachmnoga miejscownikżeński
towarzyszkamimnoga narzędnikżeński
towarzyszkąpojedyncza narzędnikżeński
towarzyszkępojedyncza biernikżeński
towarzyszkimnoga mianownikżeński
towarzyszkimnoga biernikżeński
towarzyszkimnoga wołaczżeński
towarzyszkipojedyncza dopełniaczżeński
towarzyszkopojedyncza wołaczżeński
towarzyszkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz