tau-to-lo-gi-zmie

tautologizmie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: tautologizm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tautologizmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
tautologizmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
tautologizmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
tautologizmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
tautologizmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
tautologizmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
tautologizmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
tautologizmommnoga celownikmęski rzeczowy
tautologizmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
tautologizmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
tautologizmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
tautologizmymnoga mianownikmęski rzeczowy
tautologizmymnoga biernikmęski rzeczowy
tautologizmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz