ta-tu-le-ńka

tatuleńka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tatuleńko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tatuleńkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tatuleńkapojedyncza biernikmęski osobowy
tatuleńkachmnoga miejscownikmęski osobowy
tatuleńkamimnoga narzędnikmęski osobowy
tatuleńkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
tatuleńkimnoga biernikmęski zwierzęcy
tatuleńkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
tatuleńkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tatuleńkopojedyncza mianownikmęski osobowy
tatuleńkommnoga celownikmęski osobowy
tatuleńkowipojedyncza celownikmęski osobowy
tatuleńkowiemnoga mianownikmęski osobowy
tatuleńkowiemnoga wołaczmęski osobowy
tatuleńkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
tatuleńkówmnoga biernikmęski osobowy
tatuleńkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
tatuleńkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz