tar-no-brze-ża-ny

tarnobrzeżany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: tarnobrzeżanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tarnobrzeżanmnoga dopełniaczmęski osobowy
tarnobrzeżanmnoga biernikmęski osobowy
tarnobrzeżanachmnoga miejscownikmęski osobowy
tarnobrzeżanamimnoga narzędnikmęski osobowy
tarnobrzeżaniemnoga mianownikmęski osobowy
tarnobrzeżaniemnoga wołaczmęski osobowy
tarnobrzeżaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
tarnobrzeżaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tarnobrzeżaninapojedyncza biernikmęski osobowy
tarnobrzeżaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tarnobrzeżaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
tarnobrzeżaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
tarnobrzeżaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
tarnobrzeżanommnoga celownikmęski osobowy
tarnobrzeżanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
tarnobrzeżanymnoga biernikmęski zwierzęcy
tarnobrzeżanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz