słu-żeb-ni-kom

służebnikom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: służebnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
służebnicymnoga mianownikmęski osobowy
służebnicymnoga wołaczmęski osobowy
służebnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
służebnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
służebnikapojedyncza biernikmęski osobowy
służebnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
służebnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
służebnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
służebnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
służebnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
służebnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
służebnikommnoga celownikmęski osobowy
służebnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
służebnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
służebnikówmnoga biernikmęski osobowy
służebnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
służebnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz