słu-żeb-nicz-ko-wie

służebniczkowie (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: służebniczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
służebniczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
służebniczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
służebniczkapojedyncza biernikmęski osobowy
służebniczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
służebniczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
służebniczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
służebniczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
służebniczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
służebniczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
służebniczkommnoga celownikmęski osobowy
służebniczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
służebniczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
służebniczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
służebniczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
służebniczkówmnoga biernikmęski osobowy
służebniczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
służebniczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz