słu-żbo-bior-com

służbobiorcom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: służbobiorca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
służbobiorcapojedyncza mianownikmęski osobowy
służbobiorcachmnoga miejscownikmęski osobowy
służbobiorcamimnoga narzędnikmęski osobowy
służbobiorcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
służbobiorcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
służbobiorcemnoga biernikmęski zwierzęcy
służbobiorcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
służbobiorcępojedyncza biernikmęski osobowy
służbobiorcopojedyncza wołaczmęski osobowy
służbobiorcommnoga celownikmęski osobowy
służbobiorcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
służbobiorcówmnoga biernikmęski osobowy
służbobiorcymnoga mianownikmęski osobowy
służbobiorcymnoga wołaczmęski osobowy
służbobiorcypojedyncza celownikmęski osobowy
służbobiorcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
służbobiorcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz