sła-ńcy

słańcy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: słaniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
słaniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
słańcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
słańcapojedyncza biernikmęski osobowy
słańcachmnoga miejscownikmęski osobowy
słańcamimnoga narzędnikmęski osobowy
słańcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
słańcemnoga biernikmęski zwierzęcy
słańcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
słańcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
słańcommnoga celownikmęski osobowy
słańcowipojedyncza celownikmęski osobowy
słańcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
słańcówmnoga biernikmęski osobowy
słańcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
słańcupojedyncza wołaczmęski osobowy
słańcymnoga mianownikmęski osobowy
słańcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz