sła-wi-ciel

sławiciel (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sławiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sławicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
sławicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sławicielapojedyncza biernikmęski osobowy
sławicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
sławicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
sławicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
sławicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
sławicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
sławicielemnoga mianownikmęski osobowy
sławicielemnoga wołaczmęski osobowy
sławicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sławicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
sławicielimnoga biernikmęski osobowy
sławicielommnoga celownikmęski osobowy
sławicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
sławicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
sławicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz