sła-wa-ty-cza-na-mi

sławatyczanami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sławatyczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sławatyczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
sławatyczanmnoga biernikmęski osobowy
sławatyczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
sławatyczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
sławatyczaniemnoga mianownikmęski osobowy
sławatyczaniemnoga wołaczmęski osobowy
sławatyczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
sławatyczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sławatyczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
sławatyczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sławatyczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sławatyczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
sławatyczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
sławatyczanommnoga celownikmęski osobowy
sławatyczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sławatyczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
sławatyczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz