sęko-wian-ce

sękowiance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: sękowianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sękowiancepojedyncza celownikżeński
sękowiancepojedyncza miejscownikżeński
sękowianekmnoga dopełniaczżeński
sękowiankapojedyncza mianownikżeński
sękowiankachmnoga miejscownikżeński
sękowiankamimnoga narzędnikżeński
sękowiankąpojedyncza narzędnikżeński
sękowiankępojedyncza biernikżeński
sękowiankimnoga mianownikżeński
sękowiankimnoga biernikżeński
sękowiankimnoga wołaczżeński
sękowiankipojedyncza dopełniaczżeński
sękowiankopojedyncza wołaczżeński
sękowiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz