sęko-wian

sękowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sękowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sękowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
sękowianmnoga biernikmęski osobowy
sękowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
sękowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
sękowianiemnoga mianownikmęski osobowy
sękowianiemnoga wołaczmęski osobowy
sękowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
sękowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sękowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
sękowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sękowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sękowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
sękowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
sękowianommnoga celownikmęski osobowy
sękowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sękowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
sękowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz