sęko-ci-ny

Sękociny (człon nazwy geograficznej) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Sękocin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sękocinpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Sękocinpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Sękocinapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Sękocinachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Sękocinamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Sękocinempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Sękociniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Sękociniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Sękocinommnoga celownikmęski rzeczowy
Sękocinowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Sękocinówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Sękocinymnoga mianownikmęski rzeczowy
Sękocinymnoga biernikmęski rzeczowy
Sękocinymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz