liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Sękara | pojedyncza | mianownik | męski osobowy |
| Sękarach | mnoga | miejscownik | męski osobowy |
| Sękarami | mnoga | narzędnik | męski osobowy |
| Sękarą | pojedyncza | narzędnik | męski osobowy |
| Sękarę | pojedyncza | biernik | męski osobowy |
| Sękaro | pojedyncza | wołacz | męski osobowy |
| Sękarom | mnoga | celownik | męski osobowy |
| Sękarowie | mnoga | mianownik | męski osobowy |
| Sękarowie | mnoga | wołacz | męski osobowy |
| Sękarów | mnoga | dopełniacz | męski osobowy |
| Sękarów | mnoga | biernik | męski osobowy |
| Sękary | mnoga | mianownik | męski zwierzęcy |
| Sękary | mnoga | biernik | męski zwierzęcy |
| Sękary | mnoga | wołacz | męski zwierzęcy |
| Sękary | pojedyncza | dopełniacz | męski osobowy |
| Sękarze | pojedyncza | celownik | męski osobowy |
| Sękarze | pojedyncza | miejscownik | męski osobowy |
liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Sękar | mnoga | dopełniacz | żeński |
| Sękara | pojedyncza | mianownik | żeński |
| Sękarach | mnoga | miejscownik | żeński |
| Sękarami | mnoga | narzędnik | żeński |
| Sękarą | pojedyncza | narzędnik | żeński |
| Sękarę | pojedyncza | biernik | żeński |
| Sękaro | pojedyncza | wołacz | żeński |
| Sękarom | mnoga | celownik | żeński |
| Sękary | mnoga | mianownik | żeński |
| Sękary | mnoga | biernik | żeński |
| Sękary | mnoga | wołacz | żeński |
| Sękary | pojedyncza | dopełniacz | żeński |
| Sękarze | pojedyncza | celownik | żeński |
| Sękarze | pojedyncza | miejscownik | żeński |
Źródła danych:
Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz
