sękar-ce

sękarce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: sękarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sękarcepojedyncza celownikżeński
sękarcepojedyncza miejscownikżeński
sękarekmnoga dopełniaczżeński
sękarkapojedyncza mianownikżeński
sękarkachmnoga miejscownikżeński
sękarkamimnoga narzędnikżeński
sękarkąpojedyncza narzędnikżeński
sękarkępojedyncza biernikżeński
sękarkimnoga mianownikżeński
sękarkimnoga biernikżeński
sękarkimnoga wołaczżeński
sękarkipojedyncza dopełniaczżeński
sękarkopojedyncza wołaczżeński
sękarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz