sędziw-ca

sędziwca (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sędziwiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sędziwcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sędziwcapojedyncza biernikmęski osobowy
sędziwcachmnoga miejscownikmęski osobowy
sędziwcamimnoga narzędnikmęski osobowy
sędziwcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
sędziwcemnoga biernikmęski zwierzęcy
sędziwcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
sędziwcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sędziwcommnoga celownikmęski osobowy
sędziwcowipojedyncza celownikmęski osobowy
sędziwcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
sędziwcówmnoga biernikmęski osobowy
sędziwcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
sędziwcupojedyncza wołaczmęski osobowy
sędziwcymnoga mianownikmęski osobowy
sędziwcymnoga wołaczmęski osobowy
sędziwczepojedyncza wołaczmęski osobowy
sędziwiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz