sęd-ko-wie

Sędkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Sędek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sędekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Sędkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Sędkapojedyncza biernikmęski osobowy
Sędkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Sędkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Sędkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Sędkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Sędkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Sędkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Sędkommnoga celownikmęski osobowy
Sędkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Sędkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Sędkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Sędkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Sędkówmnoga biernikmęski osobowy
Sędkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Sędkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz