sędec-ki

Sędecki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Sędecki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sędeccymnoga mianownikmęski osobowy
Sędeccymnoga wołaczmęski osobowy
Sędeckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Sędeckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Sędeckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Sędeckichmnoga biernikmęski osobowy
Sędeckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Sędeckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Sędeckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Sędeckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Sędeckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Sędeckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Sędeckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Sędeckimmnoga celownikmęski osobowy
Sędeckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Sędeckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Sędeckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz