szyn-kar-czu-ki

Szynkarczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Szynkarczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szynkarczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szynkarczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szynkarczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Szynkarczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szynkarczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szynkarczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szynkarczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Szynkarczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szynkarczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szynkarczukommnoga celownikmęski osobowy
Szynkarczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szynkarczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szynkarczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szynkarczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szynkarczukówmnoga biernikmęski osobowy
Szynkarczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szynkarczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz