szy-ma-ńczu-ki

Szymańczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Szymańczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szymańczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szymańczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szymańczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Szymańczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szymańczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szymańczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szymańczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Szymańczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szymańczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szymańczukommnoga celownikmęski osobowy
Szymańczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szymańczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szymańczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szymańczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szymańczukówmnoga biernikmęski osobowy
Szymańczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szymańczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz