szu-pry-tow-scy

Szuprytowscy (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szuprytowski

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szuprytowscymnoga mianownikmęski osobowy
Szuprytowscymnoga wołaczmęski osobowy
Szuprytowskipojedyncza mianownikmęski osobowy
Szuprytowskipojedyncza wołaczmęski osobowy
Szuprytowskichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szuprytowskichmnoga biernikmęski osobowy
Szuprytowskichmnoga miejscownikmęski osobowy
Szuprytowskiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szuprytowskiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Szuprytowskiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szuprytowskiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szuprytowskiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Szuprytowskiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Szuprytowskimmnoga celownikmęski osobowy
Szuprytowskimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szuprytowskimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szuprytowskimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz