szu-be-la-ka-mi

Szubelakami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szubelak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szubelakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szubelakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szubelakapojedyncza biernikmęski osobowy
Szubelakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szubelakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szubelakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szubelakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Szubelakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szubelakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szubelakommnoga celownikmęski osobowy
Szubelakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szubelakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szubelakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szubelakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szubelakówmnoga biernikmęski osobowy
Szubelakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szubelakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz