sztu-to-wian-ce

sztutowiance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: sztutowianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sztutowiancepojedyncza celownikżeński
sztutowiancepojedyncza miejscownikżeński
sztutowianekmnoga dopełniaczżeński
sztutowiankapojedyncza mianownikżeński
sztutowiankachmnoga miejscownikżeński
sztutowiankamimnoga narzędnikżeński
sztutowiankąpojedyncza narzędnikżeński
sztutowiankępojedyncza biernikżeński
sztutowiankimnoga mianownikżeński
sztutowiankimnoga biernikżeński
sztutowiankimnoga wołaczżeński
sztutowiankipojedyncza dopełniaczżeński
sztutowiankopojedyncza wołaczżeński
sztutowiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz