sztu-to-wian

sztutowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sztutowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sztutowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
sztutowianmnoga biernikmęski osobowy
sztutowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
sztutowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
sztutowianiemnoga mianownikmęski osobowy
sztutowianiemnoga wołaczmęski osobowy
sztutowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
sztutowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sztutowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
sztutowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sztutowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sztutowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
sztutowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
sztutowianommnoga celownikmęski osobowy
sztutowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sztutowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
sztutowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz