sztur-mow-cy

szturmowcy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: szturmowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szturmowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
szturmowcapojedyncza biernikmęski osobowy
szturmowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
szturmowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
szturmowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
szturmowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
szturmowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
szturmowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
szturmowcommnoga celownikmęski osobowy
szturmowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
szturmowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
szturmowcówmnoga biernikmęski osobowy
szturmowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
szturmowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
szturmowcymnoga mianownikmęski osobowy
szturmowcymnoga wołaczmęski osobowy
szturmowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz