sztur-macz-ki

szturmaczki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: szturmaczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szturmaczekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
szturmaczekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
szturmaczkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
szturmaczkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
szturmaczkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
szturmaczkimnoga mianownikmęski rzeczowy
szturmaczkimnoga biernikmęski rzeczowy
szturmaczkimnoga wołaczmęski rzeczowy
szturmaczkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
szturmaczkommnoga celownikmęski rzeczowy
szturmaczkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
szturmaczkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
szturmaczkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
szturmaczkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz