sztu-mian

sztumian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sztumianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sztumianmnoga dopełniaczmęski osobowy
sztumianmnoga biernikmęski osobowy
sztumianachmnoga miejscownikmęski osobowy
sztumianamimnoga narzędnikmęski osobowy
sztumianiemnoga mianownikmęski osobowy
sztumianiemnoga wołaczmęski osobowy
sztumianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
sztumianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sztumianinapojedyncza biernikmęski osobowy
sztumianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sztumianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sztumianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
sztumianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
sztumianommnoga celownikmęski osobowy
sztumianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sztumianymnoga biernikmęski zwierzęcy
sztumianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz