sztuk-mi-strzu

sztukmistrzu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sztukmistrz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sztukmistrzpojedyncza mianownikmęski osobowy
sztukmistrzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sztukmistrzapojedyncza biernikmęski osobowy
sztukmistrzachmnoga miejscownikmęski osobowy
sztukmistrzamimnoga narzędnikmęski osobowy
sztukmistrzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
sztukmistrzemnoga biernikmęski zwierzęcy
sztukmistrzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
sztukmistrzemnoga mianownikmęski osobowy
sztukmistrzemnoga wołaczmęski osobowy
sztukmistrzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sztukmistrzommnoga celownikmęski osobowy
sztukmistrzowipojedyncza celownikmęski osobowy
sztukmistrzowiemnoga mianownikmęski osobowy
sztukmistrzowiemnoga wołaczmęski osobowy
sztukmistrzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
sztukmistrzówmnoga biernikmęski osobowy
sztukmistrzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
sztukmistrzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz