sztu-ba-cy

sztubacy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sztubak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sztubacymnoga mianownikmęski osobowy
sztubacymnoga wołaczmęski osobowy
sztubakpojedyncza mianownikmęski osobowy
sztubakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sztubakapojedyncza biernikmęski osobowy
sztubakachmnoga miejscownikmęski osobowy
sztubakamimnoga narzędnikmęski osobowy
sztubakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
sztubakimnoga biernikmęski zwierzęcy
sztubakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
sztubakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sztubakommnoga celownikmęski osobowy
sztubakowipojedyncza celownikmęski osobowy
sztubakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
sztubakówmnoga biernikmęski osobowy
sztubakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
sztubakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz