szto-ro

sztoro (nazwa pospolita) rzeczownik reg.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: sztora

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sztormnoga dopełniaczżeński
sztorapojedyncza mianownikżeński
sztorachmnoga miejscownikżeński
sztoramimnoga narzędnikżeński
sztorąpojedyncza narzędnikżeński
sztorępojedyncza biernikżeński
sztoropojedyncza wołaczżeński
sztorommnoga celownikżeński
sztorymnoga mianownikżeński
sztorymnoga biernikżeński
sztorymnoga wołaczżeński
sztorypojedyncza dopełniaczżeński
sztorzepojedyncza celownikżeński
sztorzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz