sztajn-ke-ler-ce

sztajnkelerce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: sztajnkelerka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sztajnkelercepojedyncza celownikżeński
sztajnkelercepojedyncza miejscownikżeński
sztajnkelerekmnoga dopełniaczżeński
sztajnkelerkapojedyncza mianownikżeński
sztajnkelerkachmnoga miejscownikżeński
sztajnkelerkamimnoga narzędnikżeński
sztajnkelerkąpojedyncza narzędnikżeński
sztajnkelerkępojedyncza biernikżeński
sztajnkelerkimnoga mianownikżeński
sztajnkelerkimnoga biernikżeński
sztajnkelerkimnoga wołaczżeński
sztajnkelerkipojedyncza dopełniaczżeński
sztajnkelerkopojedyncza wołaczżeński
sztajnkelerkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz